Ik kwam in Antalya aan met één simpel plan:
Zee zien.
Nou… technisch gezien had ik ook een boot.
En toen ik erop zat en zag hoe Antalya langzaam achter me verdween, besloot ik dat dit precies de dag was die ik nodig had.
Geen haast.
Elke vijf minuten de kaart checken.
Niet afvragen welk strand ik als volgende moest bezoeken.
Alleen turkoois water, zonneschijn, een comfortabele boot en af en toe een zeer serieus gesprek met mezelf over of het tijd was voor nog een duik.
Spoiler: het was altijd tijd voor nog een duik.
Het mooiste was het ontdekken van kleine stukjes van de Middellandse Zeekust vanaf het water. Sommige plekken zien er gewoon anders uit als je ze vanaf een boot bekijkt.
Dus als je al in Antalya bent, zet dit dan op je lijst.
Neem je zwembroek mee.
Neem je handdoek mee.
Neem zonnebrandcrème mee.
En neem misschien een beetje honger mee voor de lunch.
Laat de rest maar aan de professionals over.
Want morgen heb ik weer een ander plan.
Ik ga Antalya zelf verkennen.
En als ik mezelf ken, raak ik waarschijnlijk ergens onderweg kwijt.
— Niobe