TË HUMBURA NË BALAT SOT

Nuk po kërkoja Balatin sot.

Ajo ishte gabimi im i parë.

Kisha një plan.

Një kafe. Një shëtitje përgjatë Bririt të Artë. Disa fotografi. Ndoshta një orë endje nëpër rrugët e vjetra para se tëktheheshe te vendet që tashmë i njihja.

Në vend të kësaj, tre orë më vonë, isha akoma atje.

I humbur.

Dhe shumë i lumtur për këtë.

Balati ka një mënyrë të çuditshme për ta bërë këtë me ty.

09:17 — KTHESA E GABUAR

Hyra në një nga rrugicat e ngushta pa menduar realisht.

Në fillim nuk kishte asgjë veçanërisht të jashtëzakonshme aty.

Një shtëpi e vjetër druri përkulej pak drejt rrugës. Rrobat e lara lëviznin butë mbi kokën time. Një mace po flinte mbi kapakun e një makine të parkuar sikur të zotëronte gjithë lagjen.

Pastaj vura re ngjyrat.

Grila blu.

Muret e verdha.

Dyert e kuqe.

Një ballkon jeshil i zbehur.

U ndala.

Bëra një fotografi.

Pastaj një tjetër.

Pastaj e kuptova që nuk kisha absolutisht idenë se ku isha.

Perfekte.

E futa telefonin përsëri në xhep.

Sot, vendosa, do të humbja si duhet.

09:43 — BALATI NUK NDJEHET SI MUZE

Kjo ishte ajo që më befasoi më shumë.

Balati është i vjetër, por nuk është i ngrirë në të shkuarën.

Njerëzit jetojnë këtu.

Një gjyshe po fliste me fqinjin e saj nga një dritare. Dy fëmijë po vraponin poshtë rrugës. Dikush po hapte një dyqan të vogël. Një shofer dorëzimesh po përpiqej ta fuste furgonin e tij përmes një rruge që dukej afërsisht sa gjerësia e furgonit.

Dhe pastaj ishin macet.

Aq shumë mace.

Një më ndoqi për gati pesë minuta.

Vendosa që ishim miq.

10:25 — ZËRI I BRIRIT TË ARTË

Më në fund, rruga e ngushtë u hap.

Dhe papritur, Bririt të Artë iu shfaq.

Qyteti dukej sikur ndryshonte përpara meje.

Traget lëviznin ngadalë mbi ujë.

Horizonti i Stambollit shtrihej përtej tij — minare, çati, kupola dhe ndërtesa moderne që ndanin të njëjtin horizont.

Qëndrova atje më gjatë se sa prisja.

Stambolli e bën ndonjëherë këtë.

Të jep një pamje kur nuk je duke e kërkuar.

11:10 — NJË DERË PA SHPJEGIM

Uktheva përsëri në lagje.

Atëherë pashë një derë të vjetër.

Asnjë tabelë.

Asnjë shpjegim.

Vetëm një hyrje e bukur, e moshuar, e rrethuar nga mure që qartë kishin parë kohë më të mira.

Më shkoi mendja se kush kishte kaluar nëpër të.

Një tregtar?

Një fëmijë?

Një familje që po largohej nga shtëpia para njëqind vitesh?

Një udhëtar si unë?

Balati është plot pyetje pa përgjigje.

Dhe ndoshta kjo e bën shëtitjen këtu aq joshëse.

Nuk i sheh thjesht ndërtesat.

Fillon të imagjinosh njerëzit që dikur qëndruan aty ku qëndron ti tani.

12:05 — KAFE, MË NË FUND

Më në fund gjeta një kafene të vogël.

Ose ndoshta kafeneja më gjeti mua.

Porosita kafe turke.

Burri pas banakut më pyeti se nga isha.

Ia thashë.

Pastaj ai pyeti:

"Herën e parë në Balat?"

"Po."

Ai buzëqeshi.

"Atëherë je i humbur."

Qesha.

"Si e dinit?"

Ai tregoi drejt rrugës.

"Të gjithë humbin këtu."

Kishte të drejtë.

13:02 — NDALA TË SHIKOJ HARTËN

Në një moment, kuptova diçka.

Kisha kaluar mëngjesin duke u përpjekur të gjeja rrugën.

Por pjesët më të mira ndodhën kur nuk kisha idenë se ku po shkoja.

Furra e vogël me bukë.

Oborri i vogël.

Kisha e vjetër e Shën Gjergjit brenda Patriarkanës Greke.

Shkolla e Kuqe.

Shtëpitë me ngjyra.

Plaku i ulur përpara dyqanit të tij.

Fëmijët që luanin futboll.

Macja që dukej se kishte vendosur që unë isha pjesë e territorit të saj.

Asnjë nga këto gjëra nuk ishte në planin tim.

Dhe nuk kishin nevojë të ishin.

14:16 — BALATI SOT

Njerëzit shpesh vijnë në Stamboll me një listë kontrolli.

Hagia Sophia.

Xhamia Blu.

Pallati Topkapı.

Çarshia e Madhe.

Kulla e Galatës.

Dhe po, duhet t'i shohësh ato.

Por Stambolli ka një anë tjetër.

Një anë më të qetë.

Një anë ku ecën ngadalë.

Ku kthehesh majtas sepse një rrugë duket interesante.

Ku ndalesh sepse dikush po përgatit çaj.

Ku një mur i vjetër të tregon më shumë se një tabelë moderne.

Balati është një nga ato vende.

Nuk është thjesht diçka për të vizituar.

Është një vend për të shëtitur.

15:30 — AKOMA I HUMBUR

Më në fund hapa telefonin.

Kontrollova hartën.

Kisha ecur pothuajse në një rreth të plotë.

Qesha.

Tre orë.

Asnjë monument i famshëm.

Asnjë itinerar i organizuar.

Asnjë rrugë e planifikuar me kujdes.

Vetëm Balati.

Dhe, me një mënyrë a me tjetrën, ishte bërë një nga pasditet e mia më të preferuara në Stamboll.

Para se të largohesha, uktheva për të parë rrugën ku kisha filluar.

Të njëjtat grila blu.

I njëjti mur i verdhë.

E njëjta mace.

Vetëm se tani dija diçka që nuk e dija atë mëngjes.

Nuk isha vërtet i humbur.

Isha duke zbuluar.

A DO TË KTHEHESHA?

Absolutisht.

Por herën tjetër, nuk do të marr hartë.

Do të marr këpucë të rehatshme.

Një kamerë.

Oreks.

Dhe shumë kohë.

Sepse ndonjëherë mënyra më e mirë për të zbuluar Stambollin nuk është të dish saktësisht ku po shkon.

Ndonjëherë...

duhet të humbasësh NË BALAT.

DËSHIRON TË ZBULOSH BALATIN ME TRAVEL INN TURKEY?

Ndoshta të humbasësh plotësisht nuk është për të gjithë.

Dhe aty një pak njohuri lokale mund ta bëjë përvojën edhe më të mirë.

Me Travel Inn Turkey, mund ta eksploroni Balatin në një tur me këmbë të projektuar me kujdes, që shkon përtej fotografive me ngjyra.

Do t'ju çojmë nëpër rrugët historike të lagjes, qoshet e fshehta, ndërtesat e jashtëzakonshme dhe jetën e përditshme — ndërsa ndajmë historitë që ndihmojnë ta bëjnë Balatin më shumë sesa një sfond i bukur.

Do ta zbuloni lagjen në nivelin e rrugës.

Do të dëgjoni për komunitetet që formuan historinë e saj.

Do të shihni detajet që është e lehtë t'i kaloni pa i vënë re.

Dhe, sigurisht, do të ketë kohë për t'u ndalur, për të bërë fotografi, për të pirë një kafe dhe thjesht për të shijuar atmosferën.

Sepse Balati nuk është një vend që duhet ta nxitosh.

Është një vend për t'u ecur.

Për të ngritur sytë lart.

Për të parë përreth.

Për t'u dëgjuar.

Dhe ndoshta, për të marrë kthesën e gabuar.

BASHKOHU ME TRAVEL INN TURKEY PËR NJË TUR NË BALAT

Nëse dëshironi të përjetoni Balatin që zbulova unë — rrugët me ngjyra, historitë historike, jetën lokale dhe qoshet e papritura — eksploroni atë me ne.

Travel Inn Turkey

Ejani me një hartë nëse dëshironi.

Ose lëreni pas.

Në çdo rast, mbani sytë hapur.

Asnjëherë nuk e di se çfarë do të zbulosh pas kthesës tjetër.

Niobe_