Έχετε ποτέ συνειδητοποιήσει ότι σας περιβάλλουν γάτες;
Όχι μία γάτα.
Όχι δύο γάτες.
Γάτες. Παντού.
Φτάνετε στην Κωνσταντινούπολη σκεφτόμενοι ότι ήρθατε να δείτε την Αγία Σοφία, τον Μπλε Τζαμί, το Μεγάλο Παζάρι και το Βόσπορο.
Οι γάτες, όμως, έχουν άλλα σχέδια.
Είναι ήδη εκεί.
Και κάπως, φαίνεται να γνωρίζουν ακριβώς πού ανήκουν.
Η πρώτη μου υποψία ότι τα γατάκια της Κωνσταντινούπολης ξέρουν κάτι που εμείς δεν ξέρουμε ξεκίνησε γύρω από την Αγία Σοφία.
Μπορείτε θαυμάσετε τον τεράστιο τρούλο, τα βυζαντινά μωσαϊκά και αιώνες ιστορίας...
…και ξαφνικά να παρατηρήσετε μια γάτα να κάθεται δίπλα σας, σαν να επιβλέπει προσωπικά τη κατασκευή.
Κάποιες γάτες βρίσκονται στους κήπους και στις γύρω οδούς, ενώ άλλες κατέχουν με αυτοπεποίθηση τις περιοχές γύρω από την είσοδο και τους κοντινούς αυλές.
Και δεν ενδιαφέρονται καθόλου να βιαστούν.
Οι τουρίστες βιάζονται.
Οι ξεναγοί βιάζονται.
Οι φωτογράφοι βιάζονται.
Η γάτα;
Η γάτα κάθεται.
Παρακολουθεί.
Αξιολογεί.
Ίσως σκέφτεται:
"Άλλος ένας άνθρωπος που με φωτογραφίζει.
Υπάρχει μάλιστα μια διάσημη σχέση της γάτας με την Αγία Σοφία μέσω της Gli, της αγαπημένης γάτας που έγινε διεθνώς γνωστή για το γεγονός ότι πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της γύρω από το μνημείο.
Άρα ίσως η Αγία Σοφία να μην ανήκει πραγματικά μόνο στην ιστορία.
Ίσως να ανήκει και στις γάτες.
Στη συνέχεια ανακάλυψα κάτι ακόμα πιο εκπληκτικό.
Γάτες στα καταστήματα.
Περπατήστε μέσα από τις παλιές γειτονιές και τα παζάρια της Κωνσταντινούπολης και μπορεί να βρείτε μια γάτα να κάθεται άνετα μέσα σε ένα κατάστημα, σαν να έχει δουλέψει εκεί για είκοσι χρόνια.
Μια μπορεί να κοιμάται δίπλα σε χαλιά.
Μια άλλη να κάθεται ανάμεσα σε σουβενίρ.
Μια άλλη να είναι τοποθετημένη τέλεια κοντά στην είσοδο, φαινομενικά υπεύθυνη για την υποδοχή των πελατών.
Και δεν μοιάζουν με γάτες δρόμου που τυχαία μπήκαν μέσα.
Μοιάζουν με υπαλλήλους.
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχω δει καμία να φοράει πινακίδα με το όνομα.
Ίσως ο διευθυντής να την κρύβει.
Στη συνέχεια υπάρχουν οι γάτες των παραλίων του Βοσπόρου και της Θάλασσας του Μαρμαρά.
Περπατήστε κατά μήκος της ακτογραμμής και κρατήστε τα μάτια σας ανοιχτά.
Μπορεί να δείτε γάτες να κάθονται πάνω στα βράχια, σε πάγκους δίπλα στο νερό.
Κάποιες κάθονται εκεί παρακολουθώντας τα πλοία.
Άλλες παρακολουθούν ψαράδες.
Άλλες απλώς κοιτούν τον Βόσπορο, σαν να μελετούν το νόημα της ζωής.
Υποθέτω ότι ήδη γνωρίζουν την απάντηση.
Ψάρια.
Αν είστε λάτρης των γατών, η Κωνσταντινούπολη είναι ουσιαστικά ένα τεράστιο μουσείο γατών στον ύπαιθρο.
Και σε αντίθεση με τα περισσότερα μουσεία, τα εκθέματα κινούνται.
Ακολουθούν μερικά μέρη όπου η Niobe προτείνει να κρατήσετε τα μάτια σας ανοιχτά:
Γύρω από την Αγία Σοφία, τον Μπλε Τζαμί, την πλατεία Σουλταναχμέτ και τις γύρω παλιές οδούς, συχνά εμφανίζονται γάτες σε κήπους, ήρεμες γωνίες, τοίχους και πόρτες.
Πάρτε τον χρόνο σας.
Κοιτάξτε κάτω από τους πάγκους.
Κοιτάξτε δίπλα σε παλιούς πέτρινους τοίχους.
Κοιτάξτε κοντά στα καφέ.
Και περιστασιακά κοιτάξτε πίσω σας.
Υπάρχει λογική πιθανότητα μια γάτα να σας ακολουθεί ήδη.
Γύρω από το Μεγάλο Παζάρι και τις μικρότερες οδούς κοντά, συχνά βρίσκονται γάτες να κάθονται γύρω από καταστήματα, αυλές και ήρεμες γωνίες.
Κάποιες φαίνεται να έχουν εξαιρετική επιχειρηματική ενστικτώδη.
Ξέρουν ακριβώς πότε φτάνουν οι τουρίστες.
Ξέρουν ακριβώς πότε εμφανίζεται φαγητό.
Και έχουν καταφέρει κάπως να αποκτήσουν την τέχνη του να φαίνονται πεινασμένες αμέσως μετά το φαγητό.
Περπατήστε γύρω από τον Πύργο της Γαλάτα, τις μικρές οδούς της Γαλάτα και κατεβαίνοντας προς το Καράκιοϊ, και θα βρείτε άφθονους γατόμορφους κατοίκους.
Κάθονται σε σκαλοπάτια.
Κοιμούνται δίπλα σε πόρτες.
Κατέχουν καρέκλες καφέ.
Παρακολουθούν ανθρώπους που ανεβαίνουν τους λόφους.
Και περιστασιακά σας κοιτούν σα να λένε:
"Γιατί ανεβαίνεις αυτόν τον λόφο; Υπάρχει προφανώς καλύτερος τρόπος."
Ίσως να έχουν δίκιο.
Τα χρωματιστά δρομάκια του Μπαλάτ και του Φενέρ είναι ένα άλλο υπέροχο μέρος για λάτρεις των γατών.
Κοιτάξτε γύρω από παλιά σπίτια, σκάλες, τοίχους, μικρά καφέ και ήρεμες πλευρικές οδούς.
Εδώ, οι γάτες φαίνεται να ταιριάζουν τέλεια στη γειτονιά.
Χρωματιστά σπίτια.
Παλιές πόρτες.
Ρούχα κρεμασμένα πάνω από τον δρόμο.
Και μια γάτα να κάθεται ακριβώς στη σωστή θέση ώστε η φωτογραφία σας να μοιάζει σαν να το σχεδιάσατε.
Δεν το κάνατε.
Η γάτα το έκανε.
Περπατήστε στην ασιατική πλευρά και ο πληθυσμός των γατών σίγουρα δεν έχει εξαφανιστεί.
Γύρω από το Καδίκιοϊ και τη Μόντα, οι γάτες μπορούν να βρεθούν σε πάρκα, οδούς, καφέ, κήπους και κατά μήκος της ακτογραμμής.
Η Μόντα είναι ιδιαίτερα ευχάριστη για μια αργή βόλτα.
Και με «αργή», εννοώ την ταχύτητα μιας γάτας που μόλις ανακάλυψε ένα ηλιόλουτο σημείο.
Κατά μήκος της ακτογραμμής και των πιο ήρεμων οδών του Ουσκούδαρ, κρατήστε το βλέμμα σας ανοιχτό γύρω από τα πάρκα, τους τοίχους και τις παραθαλάσσιες περιοχές.
Η θέα προς την ιστορική χερσόνησο είναι εντυπωσιακή.
Αλλά μην εκπλαγείτε αν τελικά φωτογραφίσετε μια γάτα αντί για αυτή.
Η γάτα πιθανότατα θα θεωρήσει αυτό απολύτως λογικό.
Αυτό ήταν που με εξέπληξε πραγματικά.
Πολλές από τις γάτες της Κωνσταντινούπολης είναι εξαιρετικά άνετα γύρω από ανθρώπους.
Δεν τρέχουν απαραίτητα μακριά.
Κάθονται ήρεμα δίπλα στους πεζούς.
Κοιμούνται μπροστά από καταστήματα.
Δέχονται λίγο προσοχή.
Κάποιες θα πλησιάσουν ακόμα και εσάς, σαν να έχετε ραντεβού.
Και περιστασιακά, μια απλώς θα ανέβει στην αγκαλιά σας.
Μερικές φορές πραγματικά αναρωτιέμαι αν η Κωνσταντινούπολη έχει ένα μυστικό Σχολείο Δημόσιας Συμπεριφοράς για Γάτες.
Μάθημα πρώτο:
Μην πανικοβάλλεστε όταν οι τουρίστες κάνουν φωτογραφίες.
Μάθημα δεύτερο:
Ποτέ μην μπλοκάρετε πλήρως τον πεζοδρόμιο.
Μάθημα τρίτο:
Κοιμηθείτε οπουδήποτε υπάρχει ήλιος.
Μάθημα τέταρτο:
Δέξτε φαγητό από ντόπιους και τουρίστες.
Μάθημα πέμπτο:
Αν κάποιος άνθρωπος καθίσει, ερευνήστε αμέσως αν η αγκαλιά του είναι άνετη.
Μάθημα έκτο:
Ποτέ μην αποκαλύψετε πού βρήκατε τα καλύτερα ψάρια.
Αυτή η πληροφορία είναι εμπιστευτική.
Φυσικά, η πραγματικότητα είναι πιο όμορφη από το φανταστικό σχολείο γατών μου.
Η Κωνσταντινούπολη έχει μακρά παράδοση ανθρώπων που φροντίζουν τα ζώα της γειτονιάς. Οι κάτοικοι και οι ιδιοκτήτες καταστημάτων συχνά παρέχουν φαγητό και νερό, και οι γάτες έχουν γίνει βαθιά υφανμένες στην καθημερινή ζωή της πόλης.
Δεν είναι απλώς επισκέπτες.
Είναι μέρος της Κωνσταντινούπολης.
Μετά από τη συνάντηση με τόσες πολλές από αυτές, άρχισα να σκέφτομαι την αρχική μου ερώτηση.
Ξέρουν κάτι που εμείς δεν ξέρουμε τα γατάκια της Κωνσταντινούπολης;
Ίσως ξέρουν πού είναι οι καλύτερες θέσεις για τον Βόσπορο.
Ίσως ξέρουν ποιο αρτοποιείο έχει το φρέσκο πρωινό.
Ίσως ξέρουν ποιο σοκάκι είναι το πιο ήσυχο.
Ίσως ξέρουν πότε φτάνει το πλοίο.
Ή ίσως απλώς καταλαβαίνουν κάτι που οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει.
Δεν χρειάζεται πάντα ένα σχέδιο.
Μερικές φορές απλώς χρειάζεται να καθίσετε στον ήλιο.
Να παρακολουθείτε τα πλοία.
Να ακούτε την πόλη.
Να απολαμβάνετε λίγη προσοχή.
Και αν κάποιος σας προσφέρει μια άνετη αγκαλιά...
πάρτε την.
Αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το μυστικό της Κωνσταντινούπολης.
Οπότε την επόμενη φορά που θα επισκεφθείτε την Κωνσταντινούπολη, μην ακολουθείτε μόνο τον χάρτη.
Ακολουθήστε την περιέργειά σας.
Ακολουθήστε τα μικρά δρομάκια.
Κοιτάξτε μέσα στις αυλές.
Κοιτάξτε δίπλα σε αρχαίους τοίχους.
Κοιτάξτε γύρω από καφέ και καταστήματα.
Κοιτάξτε κατά μήκος των βραχωδών του Βοσπόρου.
Και, το πιο σημαντικό...
ακολουθήστε τη γάτα.
Επειδή η γάτα μπορεί να γνωρίζει την Κωνσταντινούπολη καλύτερα από οποιοδήποτε οδηγό.
Και αν ξαφνικά αρχίσει να περπατάει μπροστά σας, μην ανησυχείτε.
Ίσως να σας παίρνει κάπου ειδικό.
Ή ίσως απλώς να πηγαίνει σπίτι για μεσημεριανό.
Σε κάθε περίπτωση...
θα την ακολουθούσα.
Ελάτε μαζί μου πέρα από τα διάσημα μνημεία και ανακαλύψτε τα μικρά δρομάκια, τις κρυμμένες γωνίες, την συναρπαστική ιστορία, τη ζωή των ντόπιων...
…και, φυσικά, τις γάτες που φαίνεται να κατέχουν όλη την πόλη.
Θέλετε να με ακολουθήσετε στις εξερευνήσεις μου;