Heb je ooit beseft dat je omringd wordt door katten?
Niet één kat.
Niet twee katten.
Katten. Overal.
Jij komt naar Istanbul met de gedachte dat je de Hagia Sophia, de Blauwe Moskee, de Grote Bazaar en de Bosporus wilt zien.
De katten hebben echter andere plannen.
Zij zijn er al.
En op de een of andere manier lijken ze precies te weten waar ze thuishoren.
Mijn eerste vermoeden dat de katten van Istanbul iets weten dat wij niet weten, begon rondom de Hagia Sophia.
Jij kunt bewonderen de enorme koepel, de Byzantijnse mozaïeken en eeuwen aan geschiedenis...
…en dan plotseling een kat opmerken die in de buurt zit alsof hij persoonlijk toezicht hield op de bouw.
Sommige katten vind je in de tuinen en de omliggende straten, terwijl anderen zelfverzekerd de gebieden bij de ingang en de naburige binnenplaatsen bezetten.
En ze hebben absoluut geen haast.
Toeristen haasten zich.
Gidsen haasten zich.
Fotografen haasten zich.
De kat?
De kat zit.
Het bekijkt.
Het beoordeelt.
Mogelijk denkt het:
"Nog een mens die foto's van mij maakt.
Er is zelfs een beroemde relatie tussen een kat en de Hagia Sophia via Gli, de geliefde kat die internationaal bekend werd omdat ze het grootste deel van haar leven rond dit monument doorbracht.
Dus misschien behoort de Hagia Sophia niet alleen aan de geschiedenis.
Misschien behoort ze ook aan de katten.
Toen ontdekte ik iets nog verrassenders.
Katten in winkels.
Loop door de oude wijken en bazars van Istanbul en je vindt misschien een kat die comfortabel in een winkel zit alsof hij daar twintig jaar heeft gewerkt.
Eén slaapt misschien naast tapijten.
Een ander zit misschien tussen souvenirs.
Een derde staat perfect gepositioneerd bij de ingang, kennelijk verantwoordelijk voor het welkom heten van klanten.
En ze lijken niet op straatkatten die per ongeluk naar binnen zijn gelopen.
Zij lijken op werknemers.
Het enige probleem is dat ik er tot nu toe nog geen heb gezien met een naamplaatje.
Misschien verbergt de manager het.
Daarna zijn er de katten aan de kust van de Bosporus en de Zee van Marmara.
Loop langs de kust en houd je ogen open.
Je ziet misschien katten zitten op de rotsen, op bankjes naast het water.
Sommigen kijken daar naar de veerboten.
Anderen kijken naar vissers.
Weer anderen staren gewoon naar de Bosporus alsof ze nadenken over de zin van het leven.
Ik vermoed dat ze het antwoord al weten.
Vissen.
Als je een liefhebber bent van katten, is Istanbul eigenlijk een gigantisch openluchtmuseum voor katten.
En in tegenstelling tot de meeste musea bewegen de exposities mee.
Hier zijn enkele plekken waar Niobe aanraadt om je ogen open te houden:
Rondom de Hagia Sophia, de Blauwe Moskee, het plein van Sultanahmet en de omliggende oude straten verschijnen katten vaak in tuinen, rustige hoekjes, muren en deuropeningen.
Neem de tijd.
Kijk onder bankjes vandaan.
Kijk naast oude stenen muren.
Kijk in de buurt van cafés.
En kijk af en toe achter je.
Er is een redelijke kans dat een kat je al volgt.
Rondom de Grote Bazaar en de kleinere straten ernaast kun je katten vaak vinden die rond winkels, binnenplaatsen en rustige hoekjes zitten.
Sommigen lijken uitstekende zakelijke instincten te hebben.
Zij weten precies wanneer toeristen arriveren.
Zij weten precies wanneer er eten verschijnt.
En ze hebben op de een of andere manier de kunst onder de knie om er direct na het voeren uitzien als hongerig.
Loop rond de Toren van Galata, door de kleine straatjes van Galata en naar beneden richting Karakoy, en je vindt talloze katbewoners.
Zij zitten op trappen.
Zij slapen naast deuren.
Zij bezetten caféstoelen.
Zij kijken mensen na die de heuvels beklimmen.
En af en toe kijken ze je aan alsof ze zeggen:
"Waarom loop je die heuvel op? Er is duidelijk een betere weg."
Zij kunnen gelijk hebben.
De kleurrijke straten van Balat en Fener zijn een andere prachtige plek voor kattenvrienden.
Kijk rondom oude huizen, trappenhuizen, muren, kleine cafés en rustige zijstraatjes.
Hier lijken de katten perfect bij de wijk te passen.
Kleurrijke huizen.
Oude deuren.
Was die boven de straat hangt.
En een kat die precies op de juiste plek zit om je foto eruit te laten zien alsof je het had gepland.
Dat heb je niet gedaan.
De kat deed het.
Steek over naar de Aziatische kant en de kattengemeenschap is zeker niet verdwenen.
Rondom Kadıköy en Moda kun je katten vinden in parken, straten, cafés, tuinen en langs de waterkant.
Moda is bijzonder aangenaam voor een wandeling in langzaam tempo.
En met "langzaam" bedoel ik het tempo van een kat die net een zonnig plekje heeft ontdekt.
Langs de waterkant en de rustigere straten van Üsküdar, hou je oog op de parken, muren en kustgebieden.
Het uitzicht richting het historische schiereiland is spectaculair.
Maar wees niet verbaasd als je uiteindelijk een kat fotografeert in plaats daarvan.
De kat zal dit waarschijnlijk volkomen redelijk vinden.
Dit was wat me echt verraste.
Veel van de katten van Istanbul voelen zich buitengewoon comfortabel in de buurt van mensen.
Zij rennen niet per se weg.
Zij zitten rustig naast voetgangers.
Zij slapen voor winkels.
Zij accepteren een beetje aandacht.
Sommigen lopen zelfs naar je toe alsof je een afspraak hebt.
En af en toe klimt er gewoon één op je schoot.
Soms vraag ik me eerlijk gezegd af of Istanbul een geheime School voor Publiek Gedrag voor Katten heeft.
Les één:
Panieker niet wanneer toeristen foto's maken.
Les twee:
Blokkeer nooit volledig het trottoir.
Les drie:
Slaap waar er zonlicht is.
Les vier:
Accepteer voedsel van locals en toeristen.
Les vijf:
Als een mens gaat zitten, onderzoek dan onmiddellijk of hun schoot comfortabel is.
Les zes:
Onthul nooit waar je de beste vis hebt gevonden.
Die informatie is vertrouwelijk.
Natuurlijk is de werkelijkheid mooier dan mijn verzonnen catschool.
Istanbul heeft een lange traditie van mensen die zorgen voor huisdieren in de buurt. Bewoners en winkeliers bieden vaak voedsel en water, en katten zijn diep verweven geraakt in het dagelijks leven in de stad.
Zij zijn niet simpelweg bezoekers.
Zij maken deel uit van Istanbul.
Na zoveel van hen te hebben ontmoet, begon ik na te denken over mijn oorspronkelijke vraag.
Weten de katten van Istanbul iets dat wij niet weten?
Misschien weten ze waar de beste uitzichten op de Bosporus zijn.
Misschien weten ze welke bakkerij het versste ontbijt heeft.
Misschien weten ze welke steeg het stilst is.
Misschien weten ze wanneer de veerboot aankomt.
Of misschien begrijpen ze gewoon iets dat mensen zijn vergeten.
Je hebt niet altijd een plan nodig.
Soms hoef je alleen maar in de zon te zitten.
Kijken naar de boten.
Luisteren naar de stad.
Een beetje aandacht genieten.
En als iemand je een comfortabele schoot aanbiedt...
neem het.
Dat kan eigenlijk het geheim van Istanbul zijn.
Dus de volgende keer dat je Istanbul bezoekt, volg niet alleen de kaart.
Volg je nieuwsgierigheid.
Volg de kleine straatjes.
Kijk in binnenplaatsen.
Kijk naast oude muren.
Kijk rondom cafés en winkels.
Kijk langs de rotsen van de Bosporus.
En, het allerbelangrijkste...
volg de kat.
Want de kat kent Istanbul misschien beter dan elke gids.
En als er plotseling één voor je uit loopt, maak je geen zorgen.
Misschien neemt hij je ergens speciaals mee naartoe.
Of misschien gaat hij gewoon naar huis voor de lunch.
Hoe dan ook...
Ik zou het volgen.
Kom mee met mij voorbij de beroemde monumenten en ontdek de kleine straatjes, verborgen hoekjes, fascinerende geschiedenis, het lokale leven...
…en, natuurlijk, de katten die lijken de hele stad te bezitten.
Wil je mij volgen in mijn verkenningen?