Cemberlitas: Το Βυζαντινό Στήλη του Κωνσταντίνου στην Κωνσταντινούπολη

Cemberlitas, η Βυζαντινή Στήλη του Κωνσταντίνου στην Κωνσταντινούπολη

Περπατούσα κατά μήκος της αρχαίας Μέσης Οδού, της μεγάλης βυζαντινής λεωφόρου που σήμερα είναι γνωστή ως Divanyolu, κατευθυνόμενος προς το Μεγάλο Παζάρι, όταν κάτι τράβηξε την προσοχή μου.

Το όνομα δεν ήταν ακριβώς εύκολο να προφερθεί: Cemberlitas.

Είχα περάσει από αυτή την περιοχή στο παρελθόν, αλλά αυτή τη φορά σταμάτησα. Η στάση του τραμ έφερε το ίδιο όνομα και εκεί ήταν — μια τεράστια αρχαία στήλη δίπλα στη σύγχρονη πολυσύχναστη πόλη. Τουρίστες κάθονταν στις σκάλες γύρω από αυτήν, άνθρωποι περνούσαν, τραμ κινούνταν στον δρόμο και ωστόσο ελάχιστοι φαινόταν να προσέχουν το μικρό ιστορικό πινακίδιο που εξηγούσε τι στεκόταν μπροστά τους.

Η περιέργειά μου επικράτησε.

Πλησίασα και άρχισα να κοιτάζω προσεκτικά τη στήλη.

Αυτό δεν ήταν ένα συνηθισμένο μνημείο.

Στεκόμουν δίπλα σε ένα από τα μεγαλύτερα επιβιώσαντα απομεινάρια της Κωνσταντινούπολης στην Κωνσταντινούπολη.

Η στήλη είχε ανεγερθεί αρχικά τον 4ο αιώνα και αφιερώθηκε στον Μέγα Κωνσταντίνο, τον Ρωμαίο αυτοκράτορα που ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη ως τη νέα αυτοκρατορική πρωτεύουσα.

Στην αρχική της μορφή, το μνημείο ήταν πολύ πιο επιβλητικό από αυτό που βλέπουμε σήμερα, και ένα άγαλμα του Κωνσταντίνου στεκόταν στην κορυφή του.

Καθώς κοίταζα προς τα πάνω, δεν μπορούσα να μην φανταστώ τον αυτοκράτορα ψηλά πάνω από την αρχαία πόλη, να φυλάει τη Μέση Οδό καθώς άνθρωποι, στρατιώτες, έμποροι και ταξιδιώτες περνούσαν από κάτω του.

Αλλά τότε κοίταξα πιο προσεκτικά τη στήλη نفسها.

Η εμφάνισή της διηγήθηκε μια άλλη ιστορία.

Φωτιά, σεισμοί, επισκευές και οι αιώνες που πέρασαν άλλαξαν δραματικά το μνημείο. Οι μαρμάρινες θολωτές πλάκες και η σιδηρή ενίσχυση που έγιναν μέρος της μεταγενέστερης εμφάνισής του έδωσαν στη στήλη τη μορφή που αναγνωρίζουμε σήμερα — και ακόμη βοήθησαν να της δοθεί το τουρκικό όνομα, Cemberlitas, συνδεδεμένο με τις περιβάλλουσες ζώνες της.

Ξαφνικά, η πολυσύχναστη οδός γύρω μου φάνηκε διαφορετική.

Δεν περπατούσα απλώς προς το Μεγάλο Παζάρι.

Για λίγες στιγμές, περπατούσα μέσα από τα στρώματα της Κωνσταντινούπολης.

Και αυτό είναι αυτό που αγαπώ στην Κωνσταντινούπολη.

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να ψάξεις για ένα μνημείο.

Απλώς πρέπει να επιβραδύνεις και να κοιτάξεις.

Αυτό ήταν μια άλλη απρόσμενη ανακάλυψη για τη Niobe — μια άλλη ιστορία που περίμενε ήσυχη δίπλα στο δρόμο.

Το Travel Inn Turkey σας προσκαλεί να δείτε πέρα από τα διάσημα αξιοθέατα και να ανακαλύψετε τις κρυφές ιστορίες της Κωνσταντινούπολης, μία οδό, ένα μνημείο και μια απρόσμενη στιγμή τη φορά.